تکیه
سکوتم را به باران هدیه کردم
تمام زندگی را گریه کردم
نبودی در فراق شانه هایت
به هرخاکی رسیدم تکیه کردم
یا رب نگاه رخی به رخی آشنا مکن
گر می کنی کرم کن و از هم جدا مکن
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم آبان 1384ساعت 10:40 بعد از ظهر توسط امیر و زندگیش
|
